نقش بازی می کنن...

یه بازیه که به زودی تموم میشه...

من دارم تموم میشم و هیچکس این رو نمیفهمه

باید دائم مواظب باشم که با روزهای قبل هیج فرقی نداشته باشم...

مثل همیشه آروم باشم و یه لبخند هم گوشه ی لبهام باشه...

بهای آرامش و تنهایی چقدره؟

چرا این ماجراهای تکراری و خسته کننده ی زندگی من تموم نمیشه؟

من خسته ام...

خسته ام...

خیلی خسته...

الهی به امید تو